Vervolg

Vervolg Perinthian Islands

Na twee nachten op het kleine eiland en wat ontmoetingen met andere backpackers, verplaats ik samen met Claudia naar het grote eiland. Overigens merk ik dat veel backpackers nogal bescheiden zijn met het proberen van lokaal voedsel integenstelling tot mijzelf. T valt me nu pas op hoeveel ik uitprobeer tijdens deze trip. Tja en wordt je een keer ziek, nouja dan is dat ff zo.. Maar dingen eten die je niet kent is een stuk spannender!

Terug naar het grote eiland. We hopen op een betere accomodatie en opnieuw een mooie plek. De kamer met airco heeft twee bedden en kost maar 18 euro per nacht, "doen!" Is onze reactie.
Een maal ingechecked brengen we een bezoek aan de duikschool. Voor Claudia is het twee jaar geleden dat ze haar open water heeft gehaald, dus opzoek naar een opfris cursus. Ik zou wellicht wel weer willen proberen een introduik of iets dergelijks te doen aangezien het snorkelen nu zonder moeite gaat.
Tot mijn verassing hebben ze een tweedaagse introductie duik! Oh i'm so in for it. Maar mijn enthousiasme wordt gruwelijk weggedrukt als ik me besef dat ik geen flipper aan kan ivm de teen.. Nouja hij kan aan maar heen en weer wiebelen doet pijn ontdekte ik al bij t snorkelen, om nog niet eens te noemen hoe ik het rubbere monster aankrijg! Na overleg krijg ik te horen dat duiken in mijn geval niet mogelijk is want anders moet de instructeur mij overal naar toe slepen... Niet gewenst dus...
Ik baal als een stekker, weer iets wat ik niet kan doen...! Maar niet getreurd ik ga gewoon beetje snorkelen voor de kust met mijn voetje omhoog. Gelukkig zie je hier in twee stappen al veel moois en... Ik zet in op goudbruin worden! Haha!
Ik maak foto's van Claudia's eerste opfris duik, ja ik wil meer experimenteren met mijn fototoestel! Daar heb ik tenminste mijn voet niet voor nodig!

Op het strand ontmoet ik Jes uit Londen. Ze heeft net haar open water duik cursus gehaald hier, reist ook alleen. We kletsen gezellig maar het is altijd kort want het is krankzinnig warm, dus hop, het water in! Met de snorkels nemen we een duik in het water, we volgen elkaar en als ik achter haar zwem gebeurt er iets. Op het moment dat ze op wil staan zie ik een zwarte vis net weg flitsen onder haar voeten vandaan! Hahah ik lach door mijn snorkel, maar Jes gilt, the fucking fish bit her! 'Oh no, run fish bites!' En ja hoor, Tjak! In mijn teen! Als twee kleine school meisjes rennen we gillend en lachend weg van de vissen.
Met veel drama, as girls do, bespreken we de vis. We gaan m terug pakken, we zijn toch zeker niet bang voor visjes??
Verder het water in. We willen over t koraal, maar dan zwemt de zwarte vis met witte punt recht op ons masker af! 'Whaaaaaa!!!' We gillen en proesten het uit van het lachen... De vis heeft weer gewonnen... Stupid fish! We vervolgen ons experiment maar waar we ook gaan is er altijd wel een zwarte vis met witte punt die erg territoriaal is ingesteld. We houden het maar op dat we ze met rust moeten laten.. Zelfs na onze pogingen te zingen door de snorkel: "I'm not afraid of you, i'm not afraid of you!"
We zien wel veel prachtige vissen, zelfs een tijger vis? Nouja ik zou t zo noemen vanwege de looks.. Prachtig!

Bier in Maleisie
Tja.. Hoe zal ik het zeggen, het is enigszins moeilijk om aan bier te komen. Als ze hier al verkopen, dan is het 's' avonds bij een mannetje dat apart naast de restaurants/ cafés zit met een grote coolbox, legaal is het niet.
Sommige restaurants hebben wel bier, maar dan betaal je ook meer. Dit zijn de genen die wel een vergunning hebben. Sommige winkeltjes verkopen t ook en wat wil nou, laten wij alledrie, Jes, ik en Claudia een liefde hebben om de warme dag rond beer 'o Clock af te sluiten met niet lievers dan een ijskoud biertje! Dus we verassen elkaar er vaak mee! Hahaha.

We spotten in de middag een einzelgänger. Een jonge man, good looks, steps on to the Island! Maar hij is alleen en wij herkennen de alleen reiziger.. Aangezien we het allemaal zelf zijn. Alsof we een snaar hebben voor het detecteren van mensen die behoeftig zijn aan wat gezelschap grijpen we dan ook het moment aan om ons zelf uit te nodigen naast hem aan de bar. Haha.. Girls girls girls! Hij heet Hugh en reist inderdaad alleen.
Oh en hier ben je als alleen reiziger errrrrug blij als je mede reizigers vindt om wat tijd mee te spenderen, want al het andere om je heen zijn verliefde stelletjes en families met jonge kindjes.. Allemaal heel schattig maar nu even niet..
Goed, we schuiven dus aan en binnen een minuut krijgt Jes het zo v er dat ik bijna mijn bier uitspuug van het lachen.. We maken net kennis en ze vraagt naar zijn Facebook! "Oh give the guy a break, we barge in to him with 3 (good looking ofcourse) girls, just met and you ask this already?? Hhahahahaha" Gelukkig heeft Mr aussie een goed gevoel voor humor!

Later op de avond ontmoeten we elkaar weer bij t eten. Een beetje besluiteloos kijkt iedereen naar de kaart dus ik neem het heft in handen. Ok.. " Who wants to try some fish? Do you like to try something new? Yes? Yes? Ok deal." En ik loop naar de barbecue en wacht tot mr bbq gehaald wordt. "Hey my friend!" Zeg ik, "show me what good fish you have for me and .. My three friends". Er ligt kingfish, cuttle fish, iets dat op barracuda lijkt, squid (inktvis) en garnalen, helaas geen lobster (lees mini aragosta!) meer, die zal ik gister al hebben weggeten, mjam! Dat was lekker!
Ik bestel de grote 'barracuda', twee kingfish filets, een squid en vraag om de gamba's. Maar hij pakt kleintjes... "No" zeg ik.. En ik kijk de bbq man diep in zijn ogen, " you know what i really want." En mijn ogen wijzen nu naar de ene grote king prawn.. Hik knikt en verteld me de prijs, ik knik een zelfverzekerd yes, maar wacht tot hij er meer te voor schijn haalt. En ja hoor, hij begint t eindelijk te snappen. Mijn glimlach spreekt boekdelen en die van de bbq man ook!
Eenmaal terug aan tafel lachen ze allemaal om het tafereel.. "You are an organizer!" Ik lach en ik weet.. Ja ik regelneef, just like mom!
Oelalala daar komt het eten, het ziet er zooo goed uit, bijna geen ruimte, maar mijn ervaring als serveerster gebruik ik ook hier, slim dekken en verdelen en de helft van de borden kan weer van tafel! Het is zalig! Ik ga leef me helemaal uit op de vis en vis zelfs de wangen te voorschijn en laat mijn tafelgenoten proeven. 'Lekker!!!'
Het is grappig hoe vaak ik enigszins een huivering heb voor sommige smaken en deze vakantie werkelijk alles probeer en ik heb er een lol in! Het laat me bijna fantaseren naar welk land ik wil reizen hierna om eten te proeven..
Al moet ik wel helaas, constateren dat ik het Maleisische eten de meest saaiste keuken ever vind. Er is nauwelijks smaak, geen tot nauwelijks kruiden, de gerechten zijn meestal niet spicyn zijn ze het wel dan is het matig. Er komt ook geen tafel setje zoals als in Vietnam of in Thailand geserveerd wordt met kruiden, spyces, fishsauce, en chili's.Dus als het eten hier saai is, kan ik het ook niet opleuken... Het is opeten, of iets anders bestellen..
Of bestel hier een curry, dat is als een soep met olie... Nee deze keuken doet t niet voor mij. Er zijn wel lekkere dingen hoor maar vergeleken met wat ik al ken is het zeer saai...
We drinken nog wat na in de bar met z'n allen en in mijn enthousiasme vraag ik een moslim (of all people) naar het woord voor proost! Tja.. Euh dat gaat een beetje lastig. Iedereen lacht maar ik houd vol. "You know, what you say with a celebration, come one! You have a word for that..?"
Na stug volhouden heb ik mijn woord: Tanija! Daar gaan we dan: "Tanija!" Roepen we met z'n vieren.
Later hoor ik dat vaker de Chineese taal wordt gebruikt om te proosten.

Vanaf Perinthian Islands vervolg ik mijn route naar het vaste land om een bus te nemen naar de pier in Mersing om vervolgens de boot te pakken naar Tioman Island. En hier zal ik ook weer de Spaanse Pablo ontmoeten. Ik hoop op surfen, en dus gekozen voor Juara Beach als locatie. Maar vlak voor ik aankom bij de busstop lees ik in de lonely Planet dat surfen alleen in januari/ februari lukt.. Nu zal de zee kalm zijn.. Oef! Wat een 'bammer'!
Maar, geeft niet, ik ga lekker luieren. Eerst maar eens kijken of ik die gekke Pablo kan vinden?! Ik maak een rondje op het busstation maar ik zie m niet.. Gek hij zou toch zeker twee uur eerder aangekomen moeten zijn dan ik. Het is nogal een type dus ik raag rond of ze een jonge man hebben gezien met een hoedje op en die zo praat:" Gelloh! My friend, ghow arr you?" Haha ze lachen wel maar nee, niet gezien. Ok wellicht al bij de boot. Ik neem een taxi naar de pier. Bij aankomst kijk ik rond... Hmm.. Niks. Weer vraag ik rond en doe de Spanjaard na. "Ghello! Ghow arr you?" ... En ik beeld het hoedje uit en dan, ja hoor, ze wijst naar een paal in de hoek.. Ik loop er heen en ja.. Daar ligt de mafkees!

Tioman Island
De bootit duurt zo'n twee uur, mede omdat we naar de andere kant van het eiland gaan dus 3e en tevens laatste stop op het eiland mogen we er eindelijk uit. Gelukkig heb ik van te voren gereserveerd en ook een lift geregeld. Het is een barre tocht van steile heuvels dat ik me afvraag of het kleine autootje het wel gaat redden met ons en de bagage erin! Ook de weg is schots en scheef, maar nog geen 15 jaar oud.. Vroeger moest je dit over modderpaden doen... Bij elke hobbel vlieg ik de lucht in en land vervolgens pijnlijk op mijn billetjes. Ik kan voelen dat de banden van de auto zacht zijn.. Oh Asia, oh what a ride!
Als we eindelijk aan komen bij Rainbow Chalet knipper ik even twee keer met mijn ogen.. Wauw! Gekleurde bungalowhuisjes sieren het strand. Je huisje heeft direct uitzicht op zee en dat voor maar 13 euro per nacht! Hahah.. Fantastisch!
Het enige dat je kan doen op Tioman Island is relaxen, er is werkelijk geen reet te doen. Het is laag seizoen en het water is inderdaad zo plat als een dubbeltje dus geen surf voor mij.. Zwemmen is wel heerlijk maar snorkelen is het niet waard. Een uur in het water en ik heb wel geteld 4 vissen gezien..
Dat is wel Heel erg wennen na Perinthian Islands.. Maar goed, de plek is zoals de Spanjaard het zeg 'amazing'! En zoals bij alle plekjes zoals deze boek je niet twee maar drie nachten want het is zo heerlijk om niks te doen. Ik lees mijn laatste (niet virituele) boek in een ruk uit, tjee.. Ik realiseer me dat het al weer lang geleden is dat ik echt lekker een hele dag heb liggen lezen. Het ontspant onwijs goed!
We zijn de enige naast een Franse jonge dame Neomi. Bijzonder verhaal, ze reist al twee jaar, was heel slecht in Engels en heeft het zich aangeleerd door naar Australië te gaan op slechts 18 jarige leeftijd. Ze deelt haar verhaal met mij en ik hoor dat ze vroeger in haar schulp kroop en niet mondig was.. Nu 2 jaar verder ongeveer staat er een troste Franse dame voor me die beter Engels kan dan welke Franse toerist dan ook.. En .. Als ik samen met haar ga eten neemt ze mijn gewoonte voorzichtig over: alles proberen! Cool, I like this girl!

Ondanks dat ik een waterrat ben bevind ik mij meer op het land.. De nagel zit nu erg los ik denk dat ie er elk moment af kan vallen.. We wachten af en ondertussen maar niet te veel nat maken..langzaam denk ik waar ik na dit eiland heen wil.. Kapas of toch naar Melakka nu ik zo zuidelijk ben..
Neomi verteld over Melakka en als ik de lonely Planet lees word ik enthousiast, ja weer zo'n plek als George Town, op de wereld erfgoed lijst en bekend om het geweldige eten.. Na t voedsel dat ik kan vinden op dit eiland ben ik t hier wel beu.. Toe aan goeie maaltijd met veel smaak.
Op dag twee krijgen we bezoek! We zijn niet meer met z'n drieën, ah ik herken wat mensen die we eerder hebben gezien hier, ze waren duidelijk onder de indruk van deze chaletjes. En ik moet toegeven, ze zijn de leukste en de mooiste!
Maar ook een nieuwe backpacker. Het is Thomas uit Zwitserland. Grappig, zo ontmoet ik ze nooit en zo begint er opeens een rijtje van Zwitsers te ontstaan. Het klikt gezellig en met z'n vieren eten we die avond eindelijk ergens anders dan aan het strand. Mijn idee was het tentje achter de huisjes aan het begin van de weg. Ziet er veel lokaler uit en moet wel goed zijn! Helaas viel de lunch mij tegen omdat de lady des houses zo nodig pindasaus in mijn Laksa stopt. Sinds China kan ik geen pinda saus of iets dat er maar naar ruikt verdragen. De neiging om hard te gaan braken, dan wel een spontane maagkramp komt dan wel erg dichtbij. De man des huizes excuseert zich voor haar. En deze man babbelt wat weg in zijn zo gehete 'Kung Fu' English. Engels heeft hij zich zelf geleerd, er was wel een school maar alleen aan de andere kant van t eiland. Toeristen met name dames versieren was vroeger zijn doel, dan kon hij zijn Engels oefenen. Gek Engels krijg je dan. Het is net als wij de toeristen om een of andere reden het gezegde 'neuken in de keuken' leren... Tenminste dat blijkt tijdens mijn reis... Is het niet het woord Pannekoek, dan wel dat zinnetje! God mag weten waarom?..!
Dus na jaren spreekt hij nu wel Engels maar het blijft 'Kung Fu' Engels..De term blijft vanaf nu hangen..
In de avond is mijn maaltijd fantastisch, Seafood paprik en rijst. Mjam! Miss Kung Fu kan wel degelijk goochelen met eten, de hele avond blijf ik hm hm hm zeggen en na proeven.
We verlaten met z'n vieren het eiland voor weer een wereld erfgoed namelijk de stad Melakka.

Melakka
150 jaar lang in handen geweest van de Nederlanders en dat zie je nog steeds terug in het straatbeeld. Om de hoek van mijn guesthouse bevindt zich 'Dutch Square' met een molen, een christelijke kerk en het 'Stadhuys'. Replica van het stadhuis in Hoorn..Nu noemt met dit 'The Red Building'. Na dat de Nederlanders vertrokken schilderde de Engelse deze immense panden van het oorspronkelijk wit naar een donker rode kleur, nu nog altijd zichtbaar.
Ook water is hier duidelijk door ons landje aangeraakt, een kanaal loopt door de stad met hier en daar schattige terrasjes aan het water, zelfs een 'Dutch Harbour Cafe' zit er. Al heeft dit alleen 's avonds een fijne uitstraling maar doet het zicht zich meer denken aan een Franse brasserie. Nou nog de Eifel toren ernaast en het is af..
En dan hebben we nog the 'herenhouse'.. Nog altijd in het wit en prijkt sierlijk langs de waterkant. Even denk ik aan thuis en krijg opeens zin om met mijn fiets over de grachten te gaan.. Oh Amsterdam wat ben je soms ook heerlijk, mis je!

Het is avond en al gauw veranderen de straten in een bombarie van felle kleuren en luide muziek uit speakers. Als het geen vreselijke Mariah Cary is dan is het wel iets anders uit de jaren 80 of soms een lekker house nummetje.. Je moet er maar niet te veel bij stil staan! Het zijn de riksja's! Tot over de top aangekleed met het meest kitche licht dat je kunt vinden, en het liefst alles met Hello Kitty aan gekleed. Fantastisch! Ik lig helemaal plat en natuurlijk gaan we daar mee rijden!

Enigszins met tegen zin stapt ook mopperkont Espanjol een riskja in. Binnen twee minuten is iedereen verkocht en zie ik ze luid mee zingen of dan wel vrolijke gebaren maken in de riksja!
Het is een uitstervend beroep en dus doen we er goed aan, maar ik moet zeggen dat ik de originele versies in George Town toch mooier vind.
Ik ben soms een beetje ouderwets merk ik. Ik hou niet zo van nieuw. Doe mij maar een houten oude tafel met een verhaal dan een zwarte trendy bank, doe vooral mooi staat, om over het lekker zitten maar te zwijgen. Nee, geef mij maar dingen met gevoel.

De groep breidt zich steeds meer uit en elke avond komen er nieuwe mensen bij en anderen reizen verder. Er is me toch een saaie dame bij! Niet te kort! Ze heeft niks maar dan ook niks toe te voegen. Ze antwoord alleen op vragen maar toont nooit interesse in anderen. Het eten vins ze maar niks ( maar echt alles!) ze kijkt vies en toch wil ze elke keer mee en afspreken. Het gaat ons zo ver dat wij, Neomi en ik manieren zoeken om beleefd van haar afkomen. Het is dan ook een zeer gerustellend moment als we weer nieuwe backpackers ontmoeten. En ook die krijgen kromme tenen binnen twee minuten van deze merkwaardige troela.. Jezus wat erg dat je zo ineens saai en duf kan zijn en dat op je 27e. Vervolgens een aandacht probleem hebt want flauwvallen doet ze ook nog ff.. Tja duh, niet eten met deze hitte en nauwelijks drinken.. Zelfs onze 19 jarige Dominique reageert: op die leeftijd weet je dat toch wel? En hoezo ga je dan bier drinken? Zegt hij verontwaardigd. We lappen haar op en zorgen dat ze thuisgebracht wordt, maar nu is het officieel.. Dit blondje is echt oerdom! Ha ha

De hitte is heftig in Melakka. De dagen gaan er zo voorbij en je hebt amper wat gedaan. Ik vind een kleine verkoeling in het openbare zwembad. Al is de douche daar kouder dan het zwembad, maar het is iets! 'S avonds waag ik me weer eens aan een Laksa oh en ik probeer de Malisische versie van kokkels uit.. Bij de Laksa gaat t al mis, weer pinda zooi erin.. Balen en mijn maag draait even.. De kokkels komen maar zijn nog behoorlijk dicht. Ik krijg uitgelegd dat ze ze half koken, dat is een delicatesse hier.. En als ik wil koken ze het nog even verder. Maar dare devil dat ik ben, wil ik het graag op hun manier proberen.. Hmm.. Niet heel erg onder de indruk en uit 'veiligheid' laat ik t na een paar toch maar staan..
'S avonds is mijn lust naar bier er ook niet naar, ik krijg het koud en warm tegelijk.. Oh oh daar zal je het hebben... Een kleine voedsel vergiftiging.. Twee dagen eet ik nauwelijks en ben bezig mijn vocht op peil te houden evenals zout. En wat minder zon.. Denk een klein steekje te hebben..