National Park Tirelji het hele verhaal

Dag 6 en 7?

Het laatste gedeelte voor de stop komt eraan. In de vroege ochtend heb ik helaas het grootste meer van Rusland gemist. Maar niet veel later bij mijn ontbijt zien we nog een meer. Auto's rijden erop en hier en daar wordt gevist. Oh ik wilde zo graag uitstappen!!! En ik bedacht mij maar meteen dat ik volgend jaar met husky's wil rijden op de noord Of is dat zuidpool? Any way dit werkt verslavend en roept een nieuwe interesse op voor andere vakanties. 

De grenswisseling verloopt natuurlijk, hoe kan het ook anders op zijn Russisch.. Streng wordt je paspoort ingenomen... Natuurlijk weer honderden papiertjes die ingevuld moeten worden.. Hoezo Nl bureaucratie? oh en een stelletje honden, ja hoor komt u maar. Oh en een kleine muis die overal in kan kruipen onderzoekt de hele trein.. Naar wat mag Joost weten, ik moet er hard om lachen. Niet veel later krijgen we de Mongolen, sorry, Mongolezen. Hetzelfde ritueel doet zich voor, maar nu een dame in een heel mooi pakje, de hond ontbreekt en de muis is een grote stevige dame die zo uit een (nette) porno film komt gelopen. Dikke lippen en een gevel waar je u tegen zegt... En zij, is binnen een halve minuut klaar! de toilet ruimtes worden voor 200 min afgesloten, het restaurant wordt afgekoppeld in afwachting van Mongools restaurant die ik helaas zelfs na herhaalde pogingen niet meer te zien krijg voor mijn vertrek de volgende ochtend. Buiten gaf het in de middag -19 aan, nu nog geen eens nacht al -23... Ijzig koud! Sneeuw is te hard om een sneeuw gevecht te doen helaas.

En dan hoor ik dat geluid gaan, niet een maar twee keer. Onophoudelijk gaat het maar door. 

Fuck opstaan!! Sietse wakker worden! We moeten zo de trein uit!! Haastig pakken we nog half slaperig onze spullen bij elkaar. We worden opgepikt door een Mongoolse dame. Sietse wordt afgezet bij een hostel en wij rijden na een snel ontbijt door naar het National Park Terelji. 

Daar staat ze dan, mijn eigen Ger tent volop in de sneeuw.. Ik hoor mezelf hardop denken, hoe kom je erop Belle?? Maar het enthousiasme vliegt me tegelijkertijd toe! De tent heeft een paar specifieke kenmerken. Het is een ronde tent opgetrokken uit hout en bekleed met dieren huiden. Binnen is het slechts een ronde koepel voorzien van bedjes, lijken op bedsteden, en een kachel en een tafel of kastje in het midden. En rechts van de deur de keuken ruimte, niet te zien, maar het is de ruimte die er voor vrij is gehouden. De regels zijn als volgt:

 De deur is altijd op het zuiden, de kinderen en of bezoekers komen bij het westen naar binnen. Het noorden is heilig en wordt alleen door de man des huizes betreed of door de vrouw na 3 jaar huwelijk. In het oosten neemt de vrouw tot die tijd plaats. 

In mijn Ger maakt het niet uit dus ik kies voor de plek het dichtst bij mijn kachel. Er is geen deurbel. Ook hier geldt, als je als bezoeker je bezoek wil aankondigen, dan roep je de naam van de hond. Deze gaat blaffen en zo weet je dat er bezoek komt. Als je geen hond hebt dan is lawaai maken de tweede optie.. Ik heb bij aankomst meteen al een hond... Ietwat huiverig voor Rabies raak ik m maar niet aan met blote hand, maar hij loopt overal mee naar toe. Als ik mijn gids vraag hoe hij heet, wordt het verdacht stil! Ik begin te lachen en zeg haar dat ze nu dus niet op bezoek kan bij me! Ze lacht en ik parkeer mijn spullen. Na de lunch trekken we eropuit. Ik baal een beetje van het nieuws dat ik geen toilet heb bij de tent.. Ze hebben problemen met het water en de electra, dus moet het " naast" liggende hotel gebruiken.. En geloof me das ver 's nachts met -20.. Dik inpakken om te pissen?!! 

We komen aan bij t huis van een gepensioneerd stel. De man spreekt alleen mongools rn praat honderduit.. Mijn gids vind het denk ik te veel om te vertalen. Er worden allerlei plaatselijke hapjes uit de diepvries getrokken.. Ja ijskoud wordt er verwacht het op te eten.. Soort melk kaas, wat deegkruimels en een soort biscuit achtig voer.. Vol met calcium zegt mijn gids, en inderdaad ze lachen allen hun zeer witte tanden bloot, zeker niet verwacht bij deze mensen op leeftijd.

De man des huizes trekt bijzondere keldij aan. De riem laat zien uit wat voor familie je komt. En ook wilhij graag met mij het plattelandse gebruik delen als mannen elkaar ontmoeten. Uit een zijde doek haalt hij een bijzonder kunstig flesje te voorschijn hij geeft t mij aan met zijn rechter handpalm en ik moet m ook met mijn rechterhandpalm aannemen, samen draaien we onspze hand en dan pak ik t flesje bij de dop en openzet en ruik of snuif eraan. Er zit wat tabak in. Er bijzonder.

Maar lang verhaal maken we wat korter, we kwamen voor zijn paarden... Yes for real... Belle on a horse!!!?.?.? 

Mijn gids geeft voor ze opklimt dat ze er niet zo goed in is... Duh... WT dacht je van mij? Ik helemaal geen ervaring..  We zijn nog maar net de berg op aan het beklimmen met alledrie ons paard of het paard van mijn gids zet t op een lopen! Ze gilt het uit van angst en die ouwe begint te lachen en sjeest haar achter na tot ik ze niet meer zie.. Even sta ik alleen met een paard inde sneeuw, met thermo ondergoed aan, een dikke muts en vraag me af hoe het toch zo ver heeft kunnen komen. De zon breekt op dat moment door en ik barst van het lachenuit! Might as Well enjoy myself! 

De meneer in kwestie komt terug maar mijn gids, Khulan( spreek uit als goldlan met zachte g) houd het voor gezien. Ik ga samen met de man de berg op. 

We blijven samen lachen om het voorval. Heerlijk na Rusland weer lekker lachen! Ik vermaak me oprecht ondanks dat ik de man niet versta, maar ik heb het zooo ontzettend koud.. Gelukkig wil hij her en der dat ik af stap zodat hij foto's kan maken. Het is vooral zijn bedoeling dat ik als een great mongolian warrior op de foto kom, dus dat doen we dan maar!

Het is een fantstische middag en 's avonds na t eten ga ik met mijn zaklamp terug mijn tent in. Het vuur is opgestookt door de jongens maar als de nacht verder in valt en ik twee lagen thermo san heb onder drie dikke dekens wordt het toch koud en alleen... Maar dit is wat ik mee wilde maken! Met de tanden op mijn kaken stamping uit bed en wakker het vuur weer aan. Het is stil, doodstil op het knisperen van het houtvuur na.. Nu ben ik eindelijk waar ik zijn wil.. Alleen in niemands land zonder gemak, alleen maar ik en en mijn gedachten.

Ik word wakker met een zeer koud en snottig voorhoofd, wellicht morgen die ook inpakken.. Na t ontbijt maken we een wandeling. Hoewel we in de zon lopen, de kou gaatbdoor merg en been. Mijnogen zijn gaan tranen en na een loopje van 45 minuten zijn mijn wimpers bevroren en staat het ijs op mijn wangen en is mijn zwarte sjaal bij het gedeelte waar ik adem wit gevroren. Mijn voeten worden voor t eerst koud.. Fuck... Ben gelukkig niet de enige ook de gids geeft toe dat we beter s middags hadden kunnen gaan.. Maar hey.. Wij meiden hebben mooi wel gebikkeld!!  Oh maar brrr wat doet dat zeer in je gezicht!

Die middag bezoeken we het Djengiz Khan monument. Al ver in de vlakte rijst een glimmend voorwerp aan de horizon. Dichterbij gezien noem ik het het meest protserige standbeeld dat ik ooit heb gezien. Wat is dat ding lelijk!! En vooral groot ! Wat blijkt het hele terrein had een heel complex moeten worden met Ger kampen en van alles en nog wat.. Een soort Disneyland over deze grote veroveraar.. 

Maar eenmaal binnen komt de echte geschiedenis niet echt naar voren. Vooral voorwerpen, wapens en afbeeldingen vanuit de 13e eeuw komen voorbij met netjes de Engelse vertaling maar het verhaal over deze man blijft echter uit. Ik schrik op bij het zien van een aantal Swatstika. Afbeeldingen. Deze man mag dan wel het een na grootste imperium van de wereld hebben gesticht, maar echt netjes wat deze strijder niet. Honderdduizenden op zijn minst zijn koelbloedig vermoord omdat hij gewoon meer grond wilde en het nooit genoeg vond. Een misselijke smaak krijg ik in mijn mond als het enige beetje logische verhaal vind over de geschiedenis. Het is een afdruk van een internet Artikel van The Times van 2009. Het eindigt dat de Mongoolse bevolking ook bij na vraag door de journalist heus wel weet dat die man niet zo goed was, de vergelijking wordt gemaakt met Hitler. Maar dan nog was t een groot man en zijn ze trots op hem. Ik begrijp uit t stuk dat na het communisme, dat overigens tijdens ineen klap alle monniken doden en verbood, er een vraag is naar een heldendom, maar of Djengiz Khan daar nou t juiste symbolische figuur voor is, betwijfel ik.. Vooral ook hoe marketing groots hij aanwezig is. Cafés, hotels, winkels dragen zijn naam, en zelfs een speeltuin is omringd met soort van "schattige" beelden. 

Als ik mijn gids ernaar vraag wat zij van hem vindt, krijg ik als antwoord dat ze hem geweldig vindt en dat er in dit land geen terrorisme is, iedereen vredig met elkaar leeft, de grond goed is uitgekozen ( er zit hier veel goud inde grond) en ja ze is hem dankbaar voor haar fijne land. 

Ik zeg maar niks. Eenmaal bij onze chauffeur ingestapt, draait hij zijn hoofd naar mij en zegt enthousiast, it's great he?.. Ik lach, it's big zeg ik en denk dat het beter is o. Over sommige dingen mijn mening voor me te houden voor de verandering... 

Daar waar,ik me voorbereid op weer een barre nacht wordt een enorm warme nacht. Ze hebben bij ons tripje mijn kachel volgestopt uit angst dat ik niet tevreden zou zijn.. ( vond t nou net zo leuk om t zelf te doen) het is bloedheet in de tent dus ik ga naar buiten in mijn pyjama en god allemachtig wat ik allemaal niet aan heb en neem een kijk naar de donkere hemel.

Wat fantastisch is het hier. Ik zie de sterren en verder helemaal niks het is lekker stil... 

Nu terug in Ulaanbaatar. Lachen want ff gaan lunchen das moeilijk, kan van de meeste dingen niet eens zien wat E zijn, veel gesloten ramen en de teksten kan ik niet lezen. Maar mijn plattegrond heeft de grote gebouwen uitgelicht... Zo dan maar.. 

En dan nu... Tijd voor food. Foto's nog niet gelukt op die van gsm na... Morgen druk programma. Overigens,het id overal druk Chinees nieuwjaar komt eraan. Ook hier vieren ze dat uitgebreid als religieuze feestdag. En als ik 31 E aankom in Beijing begint het pas echt.. Val met mijn kont in de boter! 

Ps in China zijn social media niet toe gestaan, dus een verhaal via dit blog zul je niet ontvangen en al helemaal niet van Facebook.. 

Laters! Kus!

Ps bedankt voor alle reacties! Ps tonen joep jullie beer i love Amsterdam hangt aan mijn rugzak! Zilt; de warmhoud patches hebben mij geholpen! 

Ma: zet die leuke internationale klok ff goed.. Mij om 05:00 uur wakker sms'en is ietwat vroeg, dus nogmaals het is hier 7 uur later! X alles gaat