Ff bij kletsen!

Eindelijk een kort WiFi moment voor de iPad! Ik klets gedeeltelijk bij! Xx

19februari

Het is bijna, op een dag na een maand geleden dat ik vanuit Nederland ben vertrokken.wat heb ik al veel gezien, geleerd, ontdekt, achter me gelaten, mee genomen en gedaan. 
Nu ik op mijn hoofd bestemming ben is er wat tijd om rustig aan te doen. Ik heb tenslotte drie maanden de tijd om Nieuw Zeeland te ontdekken. 
Ik heb t gevoel alsof ik niks tot weinig heb gedaan in de week sinds ik in Auckland ben. Maar gek genoeg lijkt daT maar zo. Het zal wel komen omdat ik tot nu toe nergens een week ben geweest. Maar laten we terug gaan naar het begin, mijn aantreden in Auckland. 

Na een ( inmiddels jullie wel bekend) bijzondere inspectie op de luchthaven, staat daar dan eindelijk die lange Kiwi Kevin,met inmiddels lange haren en een aangegroeid baardje op mij te wachten. Zelfs zijn zwembroek is nog van 6 of zeven jaar geleden, zolang is het al weer terug, en wel handig, nu weet ik zeker dat hij het is. Gedag zeggen gaat hier met een hug, een zoen is er niet bij. Iets wat inmiddels af en toe een beetje een gemis blijkt te zijn.

Ik logeer in de buurt New Lynn. Nog geen half uur met de trein vanuit hartje centrum. Ok ik wist niet dat ik zo ver er vandaan zou zitten, maar Auckland is groot! Ook Denis', Kevins' dad, begroet mij hartelijk met een hug. Denis' is al in de 80 en nog fit, top fit zullen we t maar niet noemen maar genoeg voor zijn leeftijd. 
Het huis is er zo een als vele huizen hier in New Zealand. Houten huis, veranda, oprit voor de auto en een grote tuin eromheen. Oh het lijkt wel een droom, als kind droomde ik er al van, huis met een houten veranda en een tuin er omheen. Misschien moet ik daar eens werk van maken?! 

Kevin en Denis' doen beiden hard hun best om het mij naar de zin te maken. Ook ondanks hun werk en andere verplichtingen. Het is hart verwarmend om mee te maken, vooral omdat ik duidelijk zie dat het hier een mannen huis is. (Ondanks t feit dat Kev voornamelijk als een soort globe trotter in zijn Van leeft)
Het is  verbazingwekkend  hoe snel zich, ook in mij, een rollen patroon ontstaat. Denis uit opeens vaderlijke zorgen als weduwnaar van 3 vrouwen en aan de andere kant stelt hij zich graag voor als die goede keeper van de goede oude tijd en laat het geen moment rusten om over zijn passie te vertellen. Niet zo gek want in NZ is voetbal een sport voor mietjes.. Tja en als je dan uit Engeland komt.. En eindelijk iemand uit Europa die voetbal niet gek vind ( al heb ik er natuurlijk ballen(!) verstand van..
Kevin gaat als een oudere broer met mij om, heel voorzichtig en tast heel nauwkeurig af of ik t allemaal naar mijn zin heb. En ik, ik ontpop me weer typisch... De verzorgende 'moeder'(?) rol..Cup of tea dear? How was your day at work? Oh en t ergste is nog dat ik ze er t liefst een zoen en een knuffel bij geef, maar dat laat ik maar achterwege.. Duidelijk beseffend dat ik Het zelf ben, die na een maand sociale aanrakingen die met vrienden en bekenden de normaalste zaak van de wereld  zijn, nu begin te missen. Alhoewel het per persoon afhangt. Deze mannen zijn wat afstandelijk.. Niet zo gek.. Ik ben toch een vreemde en Beiden mannen zijn al jaren zonder partner.
Oh en nergens op uit hoor, maar t is knap lastig als een van de twee de hele dag rondloopt met een ontbloot boven lijf, nou ja, das niet erg, maar t uitzicht is te lekker! "Ik krijg t er warm van.."

Duszzzzz... Een week vol met hier en daar een bezoek aan het centrum, meer voor wat nodige voorzieningen zoals een petje en dat soort dingen die ik allemaal niet mee heb... Grrr.. Een bezoekje aan mission Bay. Heerlijk stad strand en in de bus ontmoet ik de Duitse Nicco, ook opweg naar t strand. Zo natuurlijk als t gaat, lopen we samen naar het strand en voor je het weet  lullen we ieders oor eraf en brengen we de hele dag samen door. Wat een bloedhete dag leek, arme Kevin, buiten in de bouw aan het werk, viel qua temperatuur wel mee, 21 graden.. Feels like.. 30... Het is helaas onze ozonlaag die hier boven Nieuw Zeeland zo dun is, dat de hitte al gauw heter aanvoelt. En zo gemeen als ik ben vertel ik, met mijn NZ telnr niet alleen trots mijn nieuwe nr maar ook hoe heerlijk afkoelen t hier bij t strand is. Rond een uur of vijf, spot ik een bouwvakker met ontbloot lichaam die oog heeft voor maar 1 ding, afkoelen!  
De volgende dag (weer een werkdag te vullen) ga ik opstap met the Germ, Nicco. Waiheke island. God domme wat een geneuzel en getreuzel on my behave om daar wat over te vinden in mijn roughguide. Terwijl de volgende morgen Ik alle informatie zo  in een keer vind! Ik weit t aan vermoeidheid...
Ook opstaan gaat met moeite en ik begin me voor t eerst te realiseren dat ik de tijdsverschillen amper 'verwerkt' heb, nauwelijks stil ben gaan staan bij wat Ik tot nu toe mee gemaakt heb en mezelf veel te wenig ik momentjes heb gegeven.. Zo noem ik dat maar.. B-time instead of Thea time ..
Het ambitieuze plan om te bedenken dat ik naar een hostel zou moeten en van daaruit verder zou plannen gooi ik in de prullenbak. Nee Belle , or as Denis told me: "now hang on love, you're rushing your self! Take some time to rest. You ain't gonna like the experience other wise!" 

En wederom krijg ik wijze woorden op mijn pad. De rest van de dagen besteed ik aan mijn zoektocht naar een eigen auto/van, een bbq, een etentje voor de boys als bedankje, kaartspelletjes (Kev is kampioen, denkt hij) en als t weekend dan eindelijk voor de deur staat een trip naar t noorden.

Zo lekker chaotisch als t op z'n mannelijkst gaat, bemoei ik me lekker nergens mee. Ik stap wel in als t zover is. Ik oefen nog wat Kiwi... Tjonge, das ff wennen hoor.. Krijg je een berichtje met de tekst: " sweet as". Zo bijdehand als ik ben tekst ik terug dat dat allemaal wel leuk is maar wat bedoel je nou? ass ? Zoja, dan noemen wij dat 'lekker' in t Nederlands, genadeloos krijg ik een bericht terug :sweet as is kiwi for cool! 
...... Oh  oeps! Typisch een flater op z'n Bels... (Dubbel!)
En zo versta ik wel meer niet, en dan de plaats namen.. Gekke Maori, alles lijkt op elkaar.. wakaka wakiki, puttuka, patinka, weet ik veel.. Maar dat komt vast wel goed... Op een dag..

Arme Kev, hij had zo gehoopt om vrijdag al vrij te kunnen nemen, maar dat zat er niet in. "No worries" zeg ik dan, maar ik had eigenlijk ook wel eerder weg willen gaan. Er bekruipt me een klein schuld gevoel dat hij na een lange dag werken ook nog even kilometers in de auto mag zitten om die rooie Nelis een leuk weekend te verzorgen. 

We overnachten in t bos en als ik wakker wordt weet ik even niet wat ik zie. Ok het is vlug opstaan tanden poetsen en door, maar naast een rivier stroompje wakker worden en omringd met een en al mooi bos... Niet verkeerd hoor! 
The stream is clean en ik gooi gauw een plens over mijn zeer slaperig gezicht. Mijn slaapzak is op z'n Thais, voor hete zwoele nachten.. Jammer Belle het is hier 's nachts toch echt wat kouder. Gelukkig heeft Kevin meer slaapzakken en gaan de nachten erna stukken warmer! 

Nighty Mile beach! Ik moest en zou van de die mega duinen af sjeesen! Mozes kriebel wat een lange kust lijn. Je blijft maar  kijken, en nog een keer, en nog een keer, er komt geen einde aan en geen vreselijke strandtenten, gewoon zand en water. Helaas is het nog vloed en kunnen we, daar waar Kev ' 's van great monster in is... Niet over het strand.. Bij iets lagere stand hadden we er helemaal over heen kunnen rijden.. Zo gaaf! Maar we laten het voor de terug weg. 

Het is even klimmen, maar oe la la! What a view en what a lot of sand! De eerste keer gaat wat onwennig en Kevin daagt me uit om op het body bord te springen voor ik naar beneden ga. De tweede keer laat ik me dan ook niet voor sissy uit maken, ik neem een aanloopje en ( ondertussen denk ik, ga ik voor gebroken arm of been?.. Weetje wat geen van beiden sissy, make the Jump ! )
Met een knal land ik op het bord en hij suist naar beneden. Halverwege staat Kevin met camera en filmt. ( volgt hopelijk nog) maar ik kan niet uitwijken en sjees hem bijna omver, ik roetsj de berg af en je hoort me gillen van plezier! 
Helaas komt aan alles een end.. Na drie en half keer.. Volgens Kev telde die vierde niet helemaal... (Wedijver!) gooi ik de handdoek in de ring. Met een mond vol knarsende geluiden, een huid vol zand en een rood aangelopen hoofd denk ik maar aan een ding.. Water, verkoeling! 

Pff.. Tijd voor een verfrissing na al dat typen! 

Gauw meer! 

Verstuurd vanaf mijn iPad