Een gedicht dankzij een goede vriend

Gewoon omdat ik t zo mooi en passend vindt: thanx again sweetheart! 

Reiziger
Aan wie behoort de reiziger
die zandkorrel op de weg,
dat stofje in de lucht?

Zijn het de hoge klippen
of diepe dalen?

Is het de walvis,
dromedaris of het land
waardoor ze gaat?

Is het de reiger
die een stukje meevliegt

of de struik
die eerst ver,
dan dichtbij,
tenslotte achterblijft?

Nee, zij hoort niet aan
de zuidelijke hitte
de noordelijke kou
de oostenwind
of westerstorm

en ook niet aan de top
die zij uiteindelijk bereikt.

Niet aan haar man behoort zij
noch aan haar kind.

Slechts aan zichzelf
behoort de reiziger
en aan de tijd die
haar als schaduw begeleidt.